Milheeze neemt met volle mis afscheid van de Sint Willibrorduskerk

MILHEEZE – Op zondag 28 december wordt in Milheeze de allerlaatste kerkmis opgedragen. Daarna sluit de Sint Willibrorduskerk, midden in het dorp, voorgoed de deuren. ‘Een raar idee dat de kerkklokken niet meer zullen luiden.’

De misboekjes zijn gedrukt, de kerststal is ingericht en de grote boom van de Schuddebuikjes staat als vanouds op het kerkplein. “Het is bijna zover”, zegt Maria Heesmans-Crooijmans met een zucht. “Ik krijg er een vreemd gevoel van.”

Op zondag 28 december wordt voor de allerlaatste keer een heilige mis opgedragen in De Sint Willibrorduskerk in Milheeze. De kerk wordt aan de eredienst onttrokken. Vanaf januari ’26 komt het kerkgebouw in handen van Vastgoedregisseur die voornemens is om het gebied te transformeren/herontwikkelen naar wonen.

“Ontzettend zonde”, zegt Maria Heesmans, koster en manusje van alles in de kerk. “Het is de centrale plek in het dorp. Natuurlijk liep de belangstelling terug. Maar iedereen in Milheeze heeft wel iets met onze kerk. Mensen zijn er gedoopt, hebben er hun communie gedaan of zijn er getrouwd. Of ze hebben er afscheid genomen van een bekende. Dat valt allemaal weg.” Ze noemt speciaal ook de kerkklokken, die worden geluid bij het overlijden van een dorpsgenoot: “Het is raar dat de klokken straks niet meer te horen zijn. Daarmee verdwijnt ook een stukje dorpsgevoel.”

De allerlaatste mis gaat zeker niet in stilte voorbij. Er is een speciale dienst samengesteld, waaraan verenigingen en inwoners van Milheeze volop bijdragen. Fanfare St. Cecilia zet de mis muzikaal luister bij, net als het Seniorenkoor en Friends with Voices. Het Sinterklaas Comité Milheeze, dat de Goedheiligman altijd ontvangt in de kerk, doet het woord. En ook carnavalsvereniging De Veenmollen en Senioren Milheeze leveren hun bijdrage. “Er is veel belangstelling”, zegt Maria. “Dat doet goed. Ik hoop ook dat de kerk helemaal vol zit.”

De Sint Willibrorduskerk stamt uit de jaren 1844/1845. De kerk werd gebouwd op de restanten van de de Anthonius kapel, die al sinds 1425 een plek had midden in het dorp. Rond 1963 werd de kerk flink verbouwd, waarbij onder meer de zijbeuken hun kenmerkende platte daken kregen en de oorspronkelijke, gotische ramen werden vervangen door eenvoudige, rechthoekige exemplaren. Die ramen dragen bij aan de rustige uitstraling van het kerkgebouw.

Maria merkt om haar heen dat de aanstaande kerksluiting volop leeft in het dorp. “Niet alleen bij oudere mensen, ook bij de jongere inwoners”, vertelt ze. Ze wijst op het programma van Warm Welkom, de sfeervolle Kerstshow van Stichting Passie voor Milheeze. ‘Take Me to Church’ van Hozier was één van de nummers die werd gezongen. “Het leek wel een ode”, zegt Maria. “Op de achtergrond draaiden beelden van de kerk. Iedereen was stil.” Want, vervolgt ze, dat mensen niet meer naar de mis komen, wil niet zeggen dat ze niet meer geloven: “Hoeveel mensen steken geen kaarsje op, als ze ergens op vakantie zijn en een kerk bezoeken?”

Een geruststelling is dat de kerkdiensten niet uit het dorp verdwijnen, na de sluiting van de Sint Willibrorduskerk. Vanaf januari vindt in De Berken iedere vrijdag een gebedsdienst plaats, waarbij de pastoor op de 2e en 4e vrijdag van de maand de mis leidt. “Daar houden we ons maar aan vast”, zegt Maria Heesmans. Ze mag op 28 december, tijdens de laatste mis in de Sint Willibrorduskerk,  het slotwoord uitspreken. De tekst ligt al klaar. “Dat wordt een moeilijk moment”, zegt ze. “Ik raak nu al emotioneel als ik er aan denk. Het is zo’n gek idee dat het daarna afgelopen is.”

BRON: Gemert Nieuwsblad (incl. foto)